من و آیینه

 

تو کاملن چو منی، یک کمی غباری تر

برای تنگ دلی های من بهاری تر 

چگونه شیر و شکر میکنی نگاه مرا

میان قهوه ی تلخی که ریخت جاری تر 

جنون به چشمِ تو آیینه میشود تاکی

به یادِ هیچکسی های یادگاری تر 

بیا ز بالِ پریدن بریز پنجره ی

هوای تازه، رسیده به فصلِ ساری تر 

هوای تازه هوسناکِ ساریی که پرید

ز شهر تنگدلی های ما کناری تر 

چقدر پنجره را بستی و دعاکردی

که آفتاب بپیچد به قیدِ جاری تر 

ولی گذاشت ترا، چشمِ مهربان ترا

همان که آیینه میگفت رود باری تر

..............

عزیز! مثلِ من و تو در این جهان کس نیست

کسی که ترک کند، تازه تر، بهاری تر

 

Nov 2010/ٍعیدانه/

/ 0 نظر / 11 بازدید