آیینه

 

من و آیینه
........

تو کاملن چو منی، یک کمی غباری تر

برای تنگ دلی های من بهاری تر

 

چگونه شیر و شکر میکنی نگاه مرا

میان قهوه ی تلخی که ریخت جاری تر

 

جنون به چشمِ تو آیینه میشود تاکی

به یادِ هیچکسی های یادگاری تر

 

بیا ز بالِ پریدن بریز پنجره ی

هوای تازه، رسیده به فصلِ ساری تر

 

هوای تازه هوسناکِ ساریی که پرید

ز شهر تنگدلی های ما کناری تر

 

چقدر پنجره را بستی و دعاکردی

که آفتاب بپیچد به قیدِ جاری تر

 

ولی گذاشت ترا، چشمِ مهربان ترا

همان که آیینه میگفت رود باری تر

..............

عزیز! مثلِ من و تو در این جهان کس نیست

کسی که ترک کند، تازه تر، بهاری تر

 

 

Nov 2010 ..after

 

 

/ 0 نظر / 7 بازدید