وداع

  
وداع ‌
....   

نگاهت وداع میشود
           لبخندت وداع تر
حس که دستانت را پشت سر بسته
             شبیه ی بوی دستان آویخته  من نیست
و لبخندت، کفش کهنه یی را می ماند 
      راست شده، دم در به سمتى برو
پایهای کجم را
         راست اگر کنم
چشمانت
در خروجی "واو" و "دال"
را
    "الف" و "عین " باز
                         خواهد کرد
نگاهت میکنم 
            "سلام" من

                    از "وداع" تو
چقدر من و تو
         فاصله دارد ؟
فاصله اما      
تکسی ست با متر چارچ دو بعدی
                                  زمان و مکان
که فقط ابعاد خودش را دور میزند 

کوچه
  پشت سرم 
        خاک میریزد
و
من به تکان های شادمانه ی دستانت درهوا 
می اندیشم
آنگاهی نیمه ی تنت را میکشی به خانه
و می بندی     
      درهای بسته ی قلبت را پشت سرم
 
2011.جنوری.01

/ 0 نظر / 11 بازدید