تو دیگر، تو نیستی!

شک میکنم به خودم
وقتی آنسوی آیینه نیستی
دست میکشم به صورتم
لمس میکنم
خطوط چهره یی را که نیستی
چشمانم
این گودالهای سیاه
حفره ها را پل میزنند
تصویرها را چال میکنند
کورمیشوم
در تصویری منی که چقدر تو نیستم!


شک میکنم به آیینه
چقدر ناجوانمردانه ترا
             پنهان میکند
                    ...
شک میکنم به خودم
نه!
آری!
تو دیگر، تو نیستی!

 

..............

تداوم

 

میخوابی رو ی زخم  ات
یک سال ، دوسال ، چند سال
خوابت
درمانی که نمی بینی اش
میخوابی روی دردت
        دردی که پایانی ندارد
بر می خیزی 
       بیخوابی مفلوک
                           زخمی را

....
حوض

می شورم پاهایم را
درحوض پر فراموشی
می پوشم جفت کفشهای پوشیده ات را
سفری همسوی تو درراهم
                                 رهت را
حوض می ماند و یاد
گرد پایهای من و تو و خودش

....

/ 0 نظر / 8 بازدید